λευκαδα - Αριστοτέλης Βαλαωρίτης

λευκαδα - Αριστοτέλης Βαλαωρίτης
Φωτογραφία από χρήστη ihasb33r στο Flickr.

Ύστερα πήγε στη Γαλλία και στην Ιταλία και σπούδασε νομικά. Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στη Λευκάδα και στην Κέρκυρα. λευκαδα Αριστοτέλης Βαλαωρίτης

Ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης (1824-1879) ήταν επικός ποιητής του αρματολισμού και ένας από τους πιο διακεκριμένους Επτανήσιους ποιητές του λευκαδα 19ου αιώνα. Γεννήθηκε στη Λευκάδα το 1824, από πατέρα ηπειρωτικής Λευκάδα καταγωγής.

Απέκτησε τον τίτλο του εθνικού ποιητή, ως ο πρώτος που έσκυψε «στις εγχώριες πηγές με την απόφαση να κάνει ελληνική ποίηση». Παράλληλα με την ποίηση επιδόθηκε λευκαδα Ιουστίνη Φραγκούλη - Αργύρη και στην πολιτική. Ως βουλευτής της «Ιονίου Πολιτείας» επτά ολόκληρα χρόνια αγωνίστηκε για τα δίκαια των επτά νησιών.

Τα ποιήματά Λευκάδα του αγαπήθηκαν στην εποχή τους, αλλά εξακολουθούν να εκτιμώνται ακόμη και σήμερα. Από τα έργα του, που γνώρισαν επανειλημμένες εκδόσεις από τη βιβλιοθήκη Μαρασλή, σπουδαιότερα είναι τα εξής: Στιχουργήματα, Μνημόσυνα, Κυρά Φροσύνη, Θανάσης Διάκος, Φωτεινός, Αστραπόγιαννος κλπ. Πέθανε στη Λευκάδα το 1879 από καρδιακή πάθηση.

Τέλος αποτραβήχτηκε από την Λευκάδα πολιτική, για να δοθεί ολοκληρωτικά στην υπόθεση της απελευθέρωσης της Ηπείρου. Έγραψε πολλά ποιήματα στα οποία διακρίνει κανείς μια πατριωτική ρωμαλεότητα, έναν ασυγκράτητο πατριωτισμό και μια αχαλίνωτη φαντασία. Γιος του ήταν ο Ιωάννης Βαλαωρίτης. Ποιήματα Συλλογές Διάφορα Η εισαγωγή έγινε πριν την 1 Νοεμβρίου 2008, συνεπώς ισχύει η διπλή αδειοδότηση υπό την άδεια CC-BY-SA 3.0 Λευκάδα και την GFDL. .

Αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στην ποίηση. Χρησιμοποιώντας επικολυρικό στίχο, ο Βαλαωρίτης έγραψε για τους άθλους των αγωνιστών του 21.

Το επάγγελμα του δικηγόρου δεν το εξάσκησε ποτέ. Οι αγορεύσεις του είχαν ποιητικό χαρακτήρα και η ρητορική του δεινότητα έμεινε αλησμόνητη.

Μελέτησε πολύ Λευκάδα τη γνήσια γλώσσα του λαού και την έκανε όργανο, για να εκφράσει τις ιδέες του. Ήταν πλούσιος κι έμενε στο γραφικό νησάκι Μαδουρή. Σε ηλικία 25 ετών παντρεύτηκε τη κόρη του λογίου της Βενετίας Αιμιλίου Τυπάλδου την Ελοΐζα, την οποία υπεραγαπούσε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Μετά την ένωση των Επτανήσων, έδρασε ως βουλευτής στην Αθήνα.